چند نوشته در باره دریاچه ارومیه

 

 

***

 

1

 

خشک شدن دریاچه ارومیه و اعتراض مردم تبریز

 

یکشنبه، ۱۳ شهریور ۱۳۹۰

تصاویری از گردهم‌آیی مردم تبریز در اعتراض به خشک شدن دریاچه ارومیه در شبکه اجتماعی یوتیوب منتشر شده است که از فضای ناآرام برخی نقاط این شهر در روز دوازدهم شهریور ماه خبر می‌دهد.

هم‌زمان با انتشار اخباری درباره بحرانی شدن خشکسالی در دریاچه ارومیه و مخالفت ۹۴ نماینده مجلس با بررسی دو فوریت طرح «انتقال آب برای نجات دریاچه ارومیه»، اعتراض‌ها و واکنش‌ها نسبت به این مسئله شدت گرفته و معترضانی که در ارومیه و تبریز دست به تظاهرات زده‌اند با برخورد خشونت‌آمیز نیروهای امنیتی روبه‌رو شده‌اند

ویدئو 0 یوتیوب

خشک شدن دریاچه ارومیه و اعتراض مردم تبریز

آتش زدن موتور نیروهای ضد شورش توسط مردم در درگیری های امروز ارومیه و تبریز

12شهریور اعتراض مردم تبریز به خشک شدن آب دریاچه ارومیه

گزارشي از درياچه اروميه و اعتراض مردم

[09 Sep 2011] - Tabriz, Azerbaijan, Iran : "Long Live ...

برخورد نیروهای امنیتی ایران با.

 

 

2

 

دریاچه ارومیه در اغما

دوشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۰ 

وضعیت دریاچه ارومیه بحرانی است اما مجلس به دو فوریت بررسی طرح نجات دریاچه ارومیه رای نداده و کارشناسان و دولت‌مردان همچنان در جدال بر سر طرح‌هایی هستند که در دو دهه گذشته برای نجات این تالاب جهانی ارائه شده است.

گروهی از فعالان محیط زیست می‌گویند کار دریاچه ارومیه تمام است و گروهی دیگر با خوش‌بینی می‌گویند این دریاچه هنوز تا مرگ کامل اندکی فاصله دارد و اگر آب مورد نیاز به تالاب سرازیر شود، دریاچه ارومیه زندگی طبیعی را از سر می‌گیرد.

اما هیچ‌کدام از نهادهای مسئول و کارشناسان بر سر شیوه آب‌رسانی و روش‌های تقویت منابع آب‌های زیرزمینی در حوزه آبریز دریاچه ارومیه به توافق نرسیده‌اند و با گذشت حدود دو دهه از آغاز بررسی‌های جدی با موضوع نجات این دریاچه هنوز گمانه‌زنی‌ها برای انتخاب بهترین راه نجات ادامه دارد.

زرینه‌رود و سیمینه‌رود که هر دو در استان آذربایجان غربی جریان دارند، مهم‌ترین منابع تامین‌کننده آب دریاچه ارومیه هستند. زرینه‌رود به تنهایی ۴۸ درصد آب ورودی به دریاچه ارومیه را تامین می‌کرد اما در سال‌های گذشته احداث سد و بهره‌برداری بیش‌ از حد از این دو رودخانه روند خشک شدن دریاچه ارومیه را سرعت بخشیده است.

در حال حاضر ۹۰ درصد آب زرینه‌رود به کشاورزی اختصاص دارد، هفت درصد صرف صنعت می‌شود و سه درصد باقی مانده آب شرب شهر تبریز را تامین می‌کند.

رودهای گادر، باراندوز، شهرچای، نازلو و زولا دیگر منابع ورودی به دریاچه ارومیه هستند که به دلیل کاهش بارندگی‌، کاهش آب و برداشت برای کشاورزی کمک چندانی به ادامه حیات دریاچه نمی‌کنند.

همه طرح‌ها به فکر تغییر منبع آبریز دریاچه

وجه مشترک همه اظهار نظرها برای نجات دریاچه، تغییر حوزه آبریز آن است. انتقال آب از دریای خزر، رودخانه ارس، رودخانه‌های جاری در استان کردستان و رودخانه زاب طرح‌هایی است که از سوی کارشناسان سازمان محیط زیست و فعالان این عرصه ارائه شده است. هر یک از این طرح‌ها موافقان و مخالفانی دارد.

رئیس سازمان محیط زیست ۲۶ مرداد بعد از برگزاری جلسه هیات دولت برای نجات دریاچه ارومیه اعلام کرد که انتقال آب از دریای خزر، رود ارس و رودهای جاری در استان کردستان مهم‌ترین راه‌کارهای دولت است.

علاوه بر این گفت که با تغییر شیوه آبیاری در زمین‌های کشاورزی حاشیه دریاچه ارومیه سالانه یک میلیارد متر مکعب آب به این دریاچه انتقال می‌یابد و با باروری ابرها در منطقه و افزایش بارندگی، دریاچه ارومیه نجات می‌یابد.

به گفته محمدجواد محمدی‌زاده  دیگر مجوز ساخت هیچ سدی بر رودخانه‌هایی که به دریاچه ارومیه می‌ریزند صادر نمی‌شود و سدهایی که اکنون در حال ساخت هستند باید حق‌آبه‌ای برای دریاچه ارومیه در نظر گیرند.

گروهی از فعالان محیط زیست هشدار داده‌اند که با توجه به غلظت نمک دریاچه ارومیه، ورود آب شور دریای خزر به آن، شرایط را از آنچه هست بدتر می‌کند. از سوی دیگر دریای خزر علاوه بر ایران به چهار کشور دیگر هم تعلق دارد و انتقال آب از آن به موافقت این کشورها وابسته است.

پرویز کردوانی، استاد دانشگاه و کارشناس محیط زیست از مخالفان انتقال آب ارس به دریاچه ارومیه است و آن را باعث کمبود آب در دشت‌های حاصل‌خیز شمال‌غرب ایران به ویژه دشت مغان و «خیانتی بزرگ» به محیط زیست منطقه می‌داند.

او راه دیگری پیشنهاد می‌دهد؛ انتقال آب از رودخانه زاب‌کوچک. این رودخانه در استان آذربایجان شرقی جاری است، به سوی جنوب جریان دارد و در نهایت به رود دجله در عراق می‌رسد.

آقای کردوانی می‌گوید که آب این رودخانه که در تمام فصل‌های سال جریان دارد، در ایران استفاده نمی‌شود و در عوض در کشور عراق پشت سد دوکان ذخیره می‌شود. از آنجا که احداث سد بر سرشاخه این رودخانه در تنگه گرژال بین پیرانشهر و سردشت منع بین‌المللی هم ندارد، می‌تواند دریاچه ارومیه را با کمترین آسیب به اکوسیستم منطقه احیا کند.

او معتقد است دادن حق‌آبه سدهای اطراف دریاچه ارومیه که مسئولان دولتی وعده آن را می‌دهند هیچ ضمانتی ندارد و به محض احساس کم‌آبی در مناطق شهری اولین راه‌کار، بستن آب به روی دریاچه ارومیه خواهد بود.

آقای کردوانی بارور کردن ابرها را هم راه حلی موقتی می‌داند که در فصل تابستان، به عنوان سخت‌ترین فصل سال برای دریاچه ارومیه غیرممکن است.

نجات دریاچه ارومیه در مجلس

نمایندگان مجلس شورای اسلامی روز ۲۵ مرداد به دو فوریت طرح انتقال آب برای نجات دریاچه ارومیه رای ندادند و حالا موافقان این طرح می‌خواهند بار دیگر بررسی فوری این طرح را طی روزهای آینده در مجلس مطرح کنند.

بر اساس این طرح وزارت نیرو موظف است تا پایان امسال یک میلیارد مکعب آب به دریاچه ارومیه انتقال دهد. این مقدار آب باید از رودخانه سیلوه در پیرانشهر، رود ارس و سدهای پیرامون دریاچه ارومیه تامین شود.

بودجه مورد نیاز این طرح هم از دو ردیف بودجه جداگانه به مبلغ یک میلیارد دلار و ۹۰۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون ریال تامین خواهد شد.

مخالفان این طرح در مجلس انتقال آب رودخانه‌های جاری در استان‌های دیگر را عامل تشدید خشکسالی در مناطق دیگر می‌دانند و از سوی دیگر معتقدند این بودجه هنگفت نباید برای احیای یک دریاچه صرف شود.

موافقان هم می‌گویند نجات دریاچه ارومیه بحثی فرا استانی است و در صورت مرگ این تالاب بین‌المللی بخش بزرگی از شمال غرب و غرب کشور در معرض خطر وزش طوفان نمک قرار می‌گیرد.

نورالله حیدری، نماینده اردل و فارسان از مخالفان این طرح است و آن را «ناعادلانه» می‌داند. او می‌گوید صرف یک میلیارد دلار که قرار بوده برای حل معضل گرد و غبار و نجات دیگر تالاب‌های کشور صرف شود، نباید تنها به یک دریاچه اختصاص یابد.

آقای حیدری طرح ارائه شده را «غیرکارشناسی» می‌داند و معتقد است با اجرای آن یک منطقه آباد و مناطق بسیاری ویران می‌شود.

به عقیده او انتقال آب رودخانه ارس مردم منطقه ارس را دچار مشکل کم‌آبی خواهد کرد.

جواد جهانگیرزاده، نماینده ارومیه از موافقان طرح است و عقیده دارد در صورت تبدیل دریاچه ارومیه به نمک‌زار با وزش باد نمک حدود ۱۴ میلیون ساکن شهرهای اطراف آواره خواهند شد.

او که ۲۵ مرداد به عنوان موافق در صحن مجلس سخن گفت، بابت عمل نکردن دولت به اختصاص بودجه دو هزار و ۷۰۰ میلیارد تومانی که در دومین سفر استانی محمود احمدی‌نژاد مصوب شده بود، از دولت انتقاد کرد.

روند احتضار سال‌ها پیش آغاز شد

بر اساس پژوهشی که خرداد سال ۱۳۸۹ تحت عنوان «برنامه مدیریت جامع دریاچه ارومیه» انتشار یافت، هر سال باید پنج هزار و ۳۰۰ میلیون متر مکعب آب به دریاچه ارومیه وارد شود.

این طرح ۱۴ رودخانه در حوزه آبریز دریاچه ارومیه، بارش‌ باران و برف و جریان‌های آب زیرزمینی را به عنوان منابع اصلی تامین کننده آب مورد نیاز برای ادامه حیات دریاچه معرفی کرده است.

برداشت گسترده و بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی، کاهش ریزش‌های جوی و خشک‌سالی‌های پی‌درپی و بهره‌برداری از آب رودخانه‌ها برای مصارف صنعتی و کشاورزی طی دو دهه گذشته به مرگ دریاچه ارومیه منجر شده است.

از سوی دیگر احداث میان‌گذر ارومیه که دریاچه را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند، وضعیت طبیعی آن از جمله جریان‌های آبی بستر و غلظت نمک در آن را بر هم زده است.

دریاچه ارومیه که دومین دریاچه بزرگ آب شور دنیا و بیستمین دریاچه بزرگ جهان است، از سال‌ها پیش در معرض خطر بود و در سال ۱۳۸۰ وضعیت آن بحرانی اعلام شد. در این سال کارشناسان از کاهش عمق شش متری دریاچه خبر دادند و در حال حاضر، با گذشت ۹ سال از اعلام وضعیت بحرانی آن، عمیق‌ترین جای دریاچه دو متر عمق دارد.

با مرگ دریاچه ارومیه میلیاردها تن بلور نمک بر جای می‌ماند و هر وزش باد نمک‌های به جا مانده را روانه تبریز و زمین‌های کشاورزی اطراف آن خواهد کرد.

دشت‌های پیرانشهر، سلماس، ارومیه، تبریز، آذرشهر، مراغه، میاندوآب، مهاباد، نقده و اشنویه که از مهم‌ترین مناطق فعالیت کشاورزی و دامداری در ایران هستند و همه اطراف این دریاچه قرار دارند، آسیب جدی خواهند دید و ممکن است خالی از سکنه شوند.

در تمام این سال‌ها دولت‌های هشتم، نهم و دهم بارها برای نجات دریاچه ارومیه تشکیل جلسه دادند و بودجه تصویب کردن، ستاد ملی مقابله با بحران دریاچه ارومیه تشکیل شد و دبیرخانه دایمی شورای منطقه‌ای حوضه آبریز دریاچه ارومیه در آذربایجان غربی شکل گرفت اما هیچ کدام از این‌ها نتوانست کاهش وسعت دریاچه ارومیه شود.

اکنون وسعت ۵ هزار و ۷۰۰ کیلومتر مربعی این دریاچه به کمتر از دو هزار و ۷۰۰ کیلومتر مربع رسیده اما کارشناسان و مسئولان هنوز بر سر بهترین روش برای نجات دریاچه در حال احتضار به توافق نرسیده‌اند.

 

 

3

 

گفت‌وگو با مقامات ایرانی درباره راه‌های مهار خشک‌شدن دریاچه ارومیه

پنج‌شنبه، ۱۷ شهریور ۱۳۹۰

علی نظری‌دوست، مدیر طرح ملی حفاظت از تالاب‌های ایران با حضور در استودیوی برنامه ویژه خبری شبکه دو٬ وحید جلال‌زاده استاندار آذربایجان غربی و احمد‌علیرضا بیگی استاندار آذربایجان شرقی در ارتباط تصویری با این برنامه٬ برنامه‌های دولت برای مهار بحران خشک شدن دریاچه ارومیه را گزارش دادند.

به گفته آقای نظری‌دوست روند بارش در حوزه آبخیز دریاچه ارومیه طی پانزده سال گذشته کاهش داشته است. او می‌گوید مجموع فعالیت‌های انسانی با میزان ۳۳ درصد و مجموع عوامل طبیعی با میزان ۶۷ درصد در آمار کارشناسی شده٬ عامل خشکی دریاچه ارومیه اعلام شده‌اند.

یکی از راهکارهایی که برای جبران آب دریاچه ارومیه در نظر گرفته شده٬ تغییر حوزه آبریز آن و انتقال آب از رود ارس و رودخانه‌های دیگر جاری در استان‌های آذربایجان غربی و شرقی و کردستان است. طرحی که به عقیده برخی کارشناسان موجب تشدید خشکسالی در مناطق دیگر خواهد شد اما آقای نظری‌دوست می‌گوید طرح‌های اجرایی که در نظر گرفته شده‌اندش به استان‌ها کمک می‌کنند تا نیاز توسعه خود را هم تامین کنند.

آقای نظری‌دوست تاکید می‌کند که استان‌های آذربایجان غربی٬ آذربایجان شرقی و کردستان موظف خواهند بود تا با ارسال به ترتیب یک میلیارد و ۷۸۰ میلیون متر مکعب٬ ۲۷۰ میلیون متر مکعب و ۹۵۰ میلیون متر مکعب٬ با در نظر داشتن حق برداشت خود از آب‌های حوزه به حل مشکل دریاچه ارومیه کمک کنند.

بر اساس پژوهشی که خرداد سال ۱۳۸۹ تحت عنوان «برنامه مدیریت جامع دریاچه ارومیه» انتشار یافت، هر سال باید پنج هزار و ۳۰۰ میلیون متر مکعب آب به دریاچه ارومیه وارد شود.

به گفته آقای نظری‌دوست منابع پیش‌بینی شده برای ۲۴ طرحی که جهت حل مشکل دریاچه ارومیه در یک دوره پنج ساله در نظر گرفته شده ۱۳هزار و ۲۰۰ میلیارد ریال است.

 

 

4

مخالفت آذربایجان با انتقال آب ارس به دریاچه ارومیه

پنج‌شنبه ۱۷ شهریور ۱۳۹۰

در شرایطی که مقام‌های جمهوری اسلامی نهايی شدن طرح انتقال آب ارس به درياچه اروميه را اعلام کرده‌اند یک مقام دولت جمهوری آذربایجان از مخالفت کشورش با این پروژه خبر داده است.

براساس گزارش ایسنا حسینقلی باقراف، وزير محيط زيست و منابع طبيعی جمهوری آذربايجان، گفته است که ايران برای انتقال آب از رود ارس به درياچه ارميه بايد در ابتدا رضايت آذربايجان را جلب کند.

این در شرایطی است که طبق توافق میان دو کشور در صورت بروز خشکسالی، ایران و آذربایجان امکان استفاده از ذخایر آبی رود ارس را خواهند داشت.

طرح انتقال آب رود ارس به دریاچه ارومیه درپی اعتراض‌های گسترده فعالان محیط زیست به خشک شدن تدریجی این دریاچه آب شور در دولت و مجلس مطرح شده است.

احمد علیرضا بیگی، استاندار آذربایجان شرقی، گفته است که طرح مطالعاتی انتقال آب رودخانه ارس به دریاچه اورمیه در دومین سفر استانی هیئت دولت تصویب شده است.

به گفته او سال گذشته 700 میلیارد ریال و امسال 840 میلیارد ریال به این طرح اختصاص یافته و در صورت پرداخت به موقع منابع مالی مورد نیاز، این طرح مدت سه سال تکمیل خواهد شد.

هم‌زمان محمدرضا رحیمی، معاون اول رئیس‌جمهور، گفته است که ایران بخش «حق‌آب» از رود ارس را به دشت‌های كشاورزی استان‌های آذربايجان غربی و شرقی انتقال می‌دهد و مازاد آن را دست‌کم در شش ماه از سال به درياچه اروميه انتقال خواهد داد.

در واکنش به این اظهارات وزير محيط زيست و منابع طبيعی جمهوری آذربايجان گفته است که براساس قرارداد دوجانیه میان ایران و آذربایجان، ميزان حق استفاده طرفين از آب ارس برای کشاورزی و مسائل ديگر مشخص است.

براساس پروتکل همکاری آذربایجان و ایران در زمینه استفاده مشترک از انرژی سد آبی ارس مقرر شده دو کشور از انرژی برقی و منابع آبی سد ارس به‌طور مشترک استفاده کنند. بر اساس موافقت دوجانبه، در صورت بروز خشکسالی هر دو کشور امکان استفاده از ذخایر آبی رود ارس را خواهند داشت.

براساس طرح مطالعاتی انتقال آب ارس به دریاچه ارومیه قرار بود مناقصه‌ای برگزار شود و  سرمایه‌گذار برنده نسبت به سرمایه‌گذاری در این پروژه اقدام کند. هنوز اجرای این مناقصه گزارش نشده است.

به گفته استاندار آذربایجان شرقی حجم آب انتقالی از رود ارس به دریاچه ارومیه 600 میلیون مترمکعب در نظر گرفته شده است.

 

 

5

دولت۹۵۰ میلیارد تومان برای نجات دریاچه ارومیه درنظر گرفت

دوشنبه ۱۴ شهریور ۱۳۹۰

همزمان با شدت گرفتن اعتراض‌ها به وضعیت بحرانی دریاچه ارومیه، محمدرضا میرتاج‌الدینی، معاون پارلمانی رئیس‌جمهوری ایران اعلام کرد که سهم قابل توجهی از بودجه هزار میلیارد تومانی احیای کل دریاچه‌ها و تالاب‌های کشور به دریاچه ارومیه اختصاص می‌یابد.

این مقدار به گفته محمدجواد محمدی‌زاده، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، ۹۵۰ میلیارد تومان (۹۰۰ میلیون دلار) است.

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و معاون رئیس‌جمهوری ایران، عصر دیروز، ۱۳ شهریور در پایان جلسه هیئت دولت در گفت‌وگو با خبرگزاری ایرنا، انتقال حوزه به حوزه آب از رودخانه ارس و سرچشمه‌های رود زاب در استان كردستان را از جمله برنامه‌های دولت برای حل مشکل دریاچه ارومیه اعلام کرد.

معاون رئیس‌جمهوری ایران همچنین گفت که این ۹۵۰ میلیارد تومان برای همین جابه‌جایی در نظر گرفته شده است.

در همین حال، محمدرضا میرتاج‌الدینی عصر دیروز به خبرگزاری ایرنا گفت که نمایندگان مجلس به «اشتباه» فکر می‌کردند که اعتبار هزار میلیارد تومان فقط برای احیای دریاچه ارومیه در نظر گرفته شده و به همین دلیل دو فوریت طرح آن‌ها تصویب نشد.

اما به گفته آقای میرتاج‌الدینی این بودجه هزار میلیارد تومانی «برای احیای کل دریاچه‌ها و تالاب‌های کشور و همچنین شرایط بحرانی» است و «مبلغ خوبی» از این اعتبار به دریاچه ارومیه اختصاص خواهد یافت.

دریاچه ارومیه، دومین دریاچه آب‌شور دنیا است که در اثر خشکسالی و ایجاد سدهای متعدد بر روی رودخانه‌هایی که به آن می‌ریزند، ۶۰ درصد از آن نابود شده و اکنون به دلیل افزایش شوری به حد فوق اشباع، به رنگ قرمز درآمده است.

در بیست روز گذشته، هم‌زمان با بحرانی‌شدن وضعیت این دریاچه، احتمال بروز سونامی نمک و مخالفت ۹۴ نماینده مجلس با بررسی دو فوریت طرح «انتقال آب برای نجات دریاچه ارومیه»، اعتراض‌ها نسبت به این موضوع شدت گرفت.

مردم در شهرهای ارومیه و تبریز تاکنون چند بار نسبت به وضعیت دریاچه ارومیه اعتراض کرده‌اند و تجمع روز شنبه که «صد‌ها» تن در آن حضور داشتند توسط نیروهای نظامی و امنیتی «گاز اشک‌آور و باتوم» به خشونت کشیده شد و عده‌ای بازداشت شدند.

معاون امنیتی انتظامی استانداری آذربایجان غربی این تجمع را حدود ۲۰۰ نفر اعلام کرد و «غیرقانونی» خواند و خبرگزاری نیمه‌دولتی فارس نیز گزارش داد که ۶۰ نفر از معترضان در ارومیه بازداشت شده‌اند.

پیش از این یک عضو کمسیون امنیت ملی مجلس و یک عضو شورای شهر تهران از برخورد «امنیتی» با معترضان به خشک‌شدن دریاچه ارومیه و «سیاسی» خواندن این اعتراض‌ها انتقاد کردند.

امروز وب‌سایت جرس، متعلق به مخالفان دولت ایران بیانیه ۵۰۰ فعال سیاسی، مدنی، دانشجویی و روزنامه نگار را منتشر کرد که در آن به نمایندگان مجلس هشدار داده شده که «بدون اغراض سیاسی» فورا طرح احیای این دریاچه را به اجرا درآورند.

در این بیانیه اعتراضی، آمده است که خشک‌شدن و نابودی دریاچه ارومیه، با «ندانم‌کاری‌ها و سهل‌انگاری» مسئولان صورت گرفته است و عواقب زیستی آن میلیون‌ها شهروند ایرانی را به‌طور مستقیم وغیرمستقیم مورد حمله قرار خواهد داد.

پیش‌تر نیز ۱۴۰ روزنامه‌نگار ایرانی در نامه به نمایندگان مجلس، مسئولان دولت با هشدار نسبت به اثرات اقتصادی، اجتماعی خشک‌شدن دریاچه ارومیه، خواستار پیگیری و نظارت بر اجرای قانون و برنامه جامع مدیریت زیست بومی این دریاچه شده بودند.

 

 

www.solgunaz.com