اعلامیه اعطا استقلال
به کشورهای مستعمره و ملتهای پذیرفته شده توسط مصوب مجمع عمومی
1514 (XV)
در14 سپتامبر 1960
مجمع عمومی
اندیشه اعلام شده تصمیم گیری توسط مردم جهان در منشور سازمان ملل ،اعتقاد
به اساس حقوق انسانی، در(به) شان ، رتبه و ارزش انسان، در(به ) برابری زن و
مرد، برابری ملل بزرگ و کوچک و در رشد وبهبود استانداردهای زندگی
درآزادیهای بزرگ مجددا تاکید میشود.
آگاهی از نیاز برای ایجاد شرایط پایدارو خوشبختی و رابطه دوستانه و صلح
آمیز براساس احترام به اصول حقوق برابر و تعیین ملل در سرنوشت خویش ، و
احترام جهانی برای رعایت حقوق برابر وآزادیهای
ابتدائی برای همه بدون برتری در نژاد، جنس، زبان یا مذهب پایه گذاشته شده
است.
به رسمیت شناختن احساس و آرزوهای شدید برای آزادی در کشورهای وابسته و نقش
قاطع و قطعی چنین مردمی برای دستیابی به استقلال، و آگاهی و برحذر داشتن از
افزایش اختلافات و درگیرها در نتیجه رد و انکار موانع در راه آزادی این
مردم که تهدید جدی به صلح جهانی است، ارزیابی نقش
مهم سازمان ملل در توجه و حمایت از جنبش استقلال طلبی در سرزمینهای بدون
دولت خودی و در سرزمینهای تراست، برسمیت شناختن
مردم جهان که آرزوی عمیقی برای پایان استعمار دارند
با قانع شدن که ادامه موجودیت استعمار و مستعمره داری مانع از پیشرفت
عملکرد اقتصاد جهانی، مانع پیشرفت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مردم تحت سلطه
و جنگیدن علیه ایده آل و آرزوهای جهانی و صلح است
با تائید این که مردم احتمالابرای عاقبت و سرنوشت خود بدون هیچ غرص وتبعیضی
نسبت به هیج التزام خارج ازهمکاری اقتصاد جهانی آزادانه بر اساس منافع
طرفین و قوانین جهانی منابع ثروتهای طبیعی خود را سازمان و ترتیب دهد
بنا به این اعتقاد که پروسه آزادی تغییر ناپذیر و غیرقابل مقاومت بوده و
برای دوری از بحرانهای جدی به استعمار، هر نوع جدائی و تبعیض نژادی
و تبعیضهای دیگر پایان داده شود.
خوشحالی فوق العاده کسب آزادی و استقلال بسیاری از کشورهای وابسته و تحت
سلطه در سالهای اخیر و برسمیت شناسی افزایش تمایل قوی بسوی آزادی در چنین
کشورهایی است که هنوز به استقلال نائل نشده اند
پذیرفته شده که همه مردم حقوق محروم نشدنی برای آزادی کامل، اعمال حاکمیت و
تمامیت اراضی ملی خود را دارند.
رسما ضرورت تسریع و بدون قید و شرط پایان سیستم مستعمراتی در هر شکل و
ظاهرش اعلام میشود
و در پایان اعلام مکند که:
1 - تحت تسلط در آمدن مردم به بیگانه، استیلا و استثمارعدم پذیرش اساس و
بنیان حقوق بشر را تشکیل می دهد. و بر خلاف منشور سازمان ملل بوده و مانع
پیشرفت همکاری و صلح جهانی است.
2 – همه مردم حق تعیین سرنوشت خویش و تصمیم گیری دارند.توسط پرهیزکاری آن
حق آنها آزادانه وضعیت سیاسی خود را تعیین مکنند وآنها آزادانه پیشرفت
اقتصاد، اجتماع و فرهنگ خود را اتخاذ و دنبال میکنند .
3 – غیرکافی و کم بودن آمادگی سیاسی، اقتصادی یا
آموزشی نباید به بهانه ای برای تعو یق استقلال باشد
4- همه فعالیتهای نظامی وهر نوع سرکوب سازمانیافته رسمی، دولتی و مستقیم
علیه استقلال ملتها باید متوقف شود تا آنها بطور صلح آمیز حاکمیت کرده و و
آزادانه استقلال کامل داشته و تمامیت ارضی آنها محترم شمرده شود.
5 – باید اقدامات فوری در سرزمینهایی بدون دولت، تراست و همه سرزمینهای
دیگری که به استقلال نائل نشده اند برداشته شود تا قدرت سیاسی به مردم آن
سرزمین ها منتقل شود.
6 - هر گونه اقدام و تلاشی با هدف جدایی، تقسیم و یا در هم شکستن اتحاد ملی
و تمامیت ارضی کشوری با اصول و اهداف منشور سازمان ملل نا سازگار ودر تضاد
می باشد.
7 –همه دولتها باید با جدیت و بدقت ناظر و مجری قوانین منشور سازمان ملل،
اعلامیه جهانی حقوق بشر وبیانیه حاضر بر اساس برابری، عدم مداخله در امور
داخلی دولتها و احترام برای حق حاکمیت همه مردم (ملتها)
و تمامیت ارضی آنها باشند