پنجم ژوئن روز جهانی محیط زیست را با مبارزه و شعار " نجات دریاچه اورمیه " گرامی بداریم
سول گوناز
پنجم ژوئن هر سال توسط مدافعان محیط زیست در سراسر جهان گرامی داشته می شود. در این روز با برگزاری برنامه های نمادین خطر نابودی زمین و محیط زیست و ضرورت حفظ محیط زیست یاد آوری شده و تظاهراتهای بزرگی برای بهبود وضعیت محیط زیست صورت میگیرند
نخستین کنفرانس جهانی سازمان ملل که به کنوانسیون استکهلم مشهوراست در سال1972 تشکیل شد. سازمان ملل برای افزایش آگاهی مردم از بحرانها و نابودی محیط زیست و جلب توجه مردم و دولتها برای دفاع از محیط زیست روز 5 ژوئن را روزجهانی محیط زیست تعیین کرد.
جمهوری اسلامی ایران یکی از دشمنان محیط زیست، روزهای 15 تا 21 خرداد( برابر با 5 تا 12 ژوئن ) را هفته محیط زیست نامگذاری نموده است.
ما امسال تلاش خواهیم کرد تورکهای آذربایجان در نقاط مختلف آذربایجان با شعار "نجات دریاچه اورمیه " و برگزاری مراسمها و نمایشات اعتراضی 5 ژوئن را گرامی بدارند. .
ملت تورک سالهاست شاهد ویرانی باغها، مزارع، روستاها، رودخانه ها، جنگلها، دریاجه اورمیه افزایش گازهای گلخانه ای وکلا محیط زیست آذربایجان است. اکنون بسیاری از تورکها ازارزش منابع طبیعی و محیط زیست آگاهی یافتند وبعنوان عامل فعال و توانمند برای جلوگیری از تخریب محیط زیست آذربایجان آگاهانه به مبارزه ای برخاسته اند.
مبارزه و رو در روئی مردم آذربایجان با اشغالگران ایرانی در دفاع از محیط زیست، حقوق دمکراتیک، حقوق ملی و کسب استقلال ملی روز به روز گسترش یافته وسازمانیافته تر میشود. این مبارزات بهمدیگر گره خورده و در خدمت بهبود و ارتقا سطح زندگی مردم و منافع ملی آذربایجانیها می باشند.
مبارزه متحد و متشکل اورمیه در روز 13 فروردین 1389 در ساحل دریاچه اورمیه، در طول تاریخ اولین و بزرگترین حرکت اعتراضی تورکها در دفاع از محیط زیست آذربایجان بوده است
اما حفظ دریاچه اورمیه تنها وظیفه مردم اورمیه و حوالی آن نیست. این دریاچه متعلق به همه مردم آذربایجان است بنا بر این مردم هر شهر و منطقه ای باید بطور مستقل اعتراضاتی را در نقاط مختلف سازمان دهند. در چنین صورتی حتی دشمن نخواهد توانست آنها را براحتی در نقطه ای ثابت و واحد سرکوب کند
تجمع ونمایش اعتراضی موفق و پیروزمند دهها هزار اورمیه ای و مردم حوالی آن برای نجات دریاچه اورمیه مانند اعتراضات اول خرداد 1385 ، رژیم جمهوری اسلامی را وحشت انداخت. دشمن اشغالگربرای سرکوب این مبارزه و خنثی ساختن تاثیرات پیروزیهای آن دست به اقداماتی متقابل زد. در اینجا شاید اشاره به چند مورد از آنها بی مورد نباشد. دشمن برای سرکوبی مدافعان دریاچه اورمیه، هزاران نفر از زبده ترین و با تجربه ترین نیروهای انتظامی وجنایتکاررا در ساحل و راههای ورودی به ساحل دریاچه مستقر نموده و به مقابله با مردم رزمنده تورک پرداخت. مطبوعات، وب ساید ها، رادیو و تلویزیونها به عوامفریبی پرداختند.ارگانهای مختلف رژیم علیه حمایت تیم فوتبال تراختور یعنی تیم محبوب آذربایجانیها ازحفظ دریاچه اورمیه تبلیغات براه انداخته و مسئولین آن را تحت فشار گذاشتند. ملا حسنی امام جمعه اورمیه و نماینده ولایت فقیه موضوع سخنرانی نماز جمعه را بر ضد مدافعان دریاچه متمرکز نمود. وحید جلال زاده استاندار آذربایجان غربی در فردای تجمع مردم در پل میانگذر، از ورود قریب الوقوع رئیس جمهور ایران و هیات دولت اسلامی به آذربایجان غربی خبر داد تا ایشان مسائل و مشکلات جاری در منطقه را مورد بحث و بررسی قرار بدهند.
پنج روز بعد از اعتراضات، درروزهیجدهم فروردین احمدی نژاد وارد اورمیه شد. این سردمدار فاشیست اسلامی و ایرانی علاوه بر جلسات سری با مسئولان و فرماندهان نظامی، برای قدرت نمایی و چنگ و دندان نشان دادن به تورکها که همراه با عوامفریبی بود به مقابله با مردم برخاست. او نه تنها به مطالبات مردم در برچیدن سدها و آزاد ساختن مسیر آبها و تاکید مردم به نقش مخرب پل میانگذر در حیات دریاچه ارومیه پاسخی نداد بلکه در آیین و مراسم افتتاحیه و آغاز بکار شدن سه سد دیگر، سد قیقاج، سد نهم دی زولا و سد شهدای تازه شهر وهمچنین در مراسم آغاز بکار شدن باند دوم پل میانگذر شرکت کرد و بدین صورت نشان داد که جمهوری اسلامی ایران در نابودی دریاچه شورتورکها مصمم وقاطع است.
علیرغم سرکوبها، عوامفریبی ها و توطئه ها ملت تورک به تلاش ومبارزه اش در جهت حفاظت زیست محیطی آذربایجان ادامه خواهد داد. چونکه مردم آذربایجان بخوبی می دانند که زندگی شان به محیط زیست آذربایجان و حیات دریاچه اورمیه وابسته است. امروزه مسئله محیط زیست آذربایجان به موضوع مرگ و زندگی تبدیل شده است. جمهوری اسلامی ایران عمدا و آگاهانه با اقدامات و برنامه های وسیع میخواهد دریاچه اورمیه را هر چه زودتر به شوره زار تبدیل کرده و حیات را در آذربایجان به نابودی بکشاند. در واقع این جنگ بزرگی است که دولت اسلامی بر ملت ترک تحمیل نموده است. تورکها در این جنگ چاره ای جزمقاومت و مبارزه برای نابودی جمهوری اسلامی واعلام استقلال ملی آذربایجان ندارند.
هر نوع کم توجهی یا ابهام در این مورد از طرف ما به ضرر آذربایجان تمام خواهد شد. تصور میرود که بخشی از نیروهای فعال سیاسی به اهمیت و جدیت مسئله پی نبرده و قصد دارند از بحران و مسئله دریاچه اورمیه مانند مسابقات فوتبال استفاده ابزاری بکنند و بجای شعارهای مربوط به حفظ دریاچه، بجا یا بیجا شعارهایی در رابطه با مدرسه ترکی یا رسمی شدن زبان ترکی سرمیدهند. در حالی که اهمیت حفظ دریاچه اورمیه از اهمیت حفظ زبان مادری کمتر نیست. چون اگر دریاچه اورمیه خشک شود بخش وسیعی از آذربایجان خالی از سکنه خواهد شد و مادران و فرزندان زیادی در آذربایجان نخواهند ماند که بزبان مادری حرف بزنند و یا خواهان استقلال آن هم بشوند.
بنا به همه شواهد موضوع دریاچه اورمیه تنها مسئله زیست محیطی نبوده و به مسئله سیاسی تبدیل شده است و سرنوشت زندگی ملیونها تورک به حیات آن گره خوره است.
روزپنجم ژوئن برابر با 15 خرداد می تواند زمان مناسبی برای تجمع و اعتراض ملیونی مردم آذربایجان برای نجات دریاچه اورمیه از مرگ حتمی باشد.
در 38 سال گذشته در روز پنجم ژوئن مردم کشورهای مختلف جهان به روشهای مختلف، با شعارها و مطالبات مختلف به میدان مبارزه می آیند.
امید است تورکهای آذربایجان در پنجم ژوئن (15 خرداد) روز جهانی محیط زیست با سازماندهی تظاهراتها ، پیکتها ومراسمهای مختلف در سراسر جهان به جنبش جهانی دفاع از محیط زیست ملحق شوند.
سوسیالیستهای آذربایجان همیشه در حفظ محیط زیست آذربایجان و نجات دریاچه اورمیه پیشکام و پیشرو بوده وبا شرکت خود در این مبارزات تا اخر در سنگرهای حفظ محیط زیست آذربایجان خواهند جنگید. امید است بتوانیم در روز پنجم ژوئن با شعار " نجات دریاچه اورمیه" حرکتهای اعتراضی پیروزمندی را سازمان دهیم.
26 / 04/ 2010